Jak cię widzą inni

„Ale nie biegasz?” „Nie biegasz już, prawda?”, „Jeszcze biegasz?”, „Biegasz? Po co?”. To najczęściej pojawiające się pytania, które padają podczas ciąży. To tak jakby zajście w ciążę całkowicie wyłączało cię z dotychczasowego życia. I to nie jest troska o zdrowie, bo te pytania padają od osób, które wiedzą że czuję się dobrze. To tak jakby bieganie w ciąży było odbierane za egoistyczną fanaberię. Robisz to tylko dla siebie, a maluszek cię nie obchodzi.

Niestety to jest jakaś taka przywara społeczeństwa, że kobieta w ciąży przestaje być indywidualnym bytem, jednostką, a staje się postrzegana jako własność ogółu. Większość ludzi uzurpuje sobie prawo do głośnego wyrażania zdania na temat jej poczynań. Gdyby nie była w ciąży nikt by na to nie wpadł, ale przecież nosi w sobie kolejnego członka społeczeństwa, więc czują się usprawiedliwieni. Je to a nie tamto, pije to a nie coś innego. Na pewno o siebie nie dba. Po co się tak męczy itd, itp. A najciekawsze jest to, że są to często osoby jej obce. I to dotykanie/próby dotykania brzucha. Aż ciśnie się na usta: ODWAL SIĘ!!

I tu pojawia się drugi problem naszego wychowania: nieumiejętność przeciwstawienia się takim sytuacjom. Zazwyczaj wzruszamy ramionami, puszczamy mimo uszu kolejną „złotą poradkę”, czy wzdrygamy się …wewnętrznie na obcy dotyk. Tak nie powinno być, więc jeśli chcemy aby takie zachowania nie miały miejsca, to po prostu musimy reagować. Jak? To już jest w indywidualnej gesti każdej osoby. Myślę jednak, że brak reakcji jest najgorszym wyjściem. Tak więc dziewczyny reagujcie, sprzeciwiajcie się jeśli coś wam nie odpowiada. To wasze życie, wasze ciała i wasza ciąża. Nikogo innego 😀

Na sportowo

Staram się aby i ta ciąża przebiegała pod znakiem sportu. Sport to coś co sprawia mi przyjemność, poprawia humor gdy jest kiepski, ułatwia znalezienie rozwiązania problemu,a nawet wyłącza całkowicie myślenie co też jest czasem potrzebne. Poza tym wiem jak pozytywnie aktywność fizyczna wpływa na moje ciało i samą ciążę. Myślę, że to dzięki niej ominęły mnie typowe dolegliwości ciążowe. Chciałabym, aby i tym razem było podobnie. Na szczęście po ciężkim początku, powoli wychodzę prostą.

Mam zaplanowany tydzień, myślę że optymalnie: dwa razy zajęcia fitness i dwa-trzy razy bieganie.

Na fitness chodzę do super instruktorki Ewy Grajewskiej z BuggyGym Wrocław http://www.treningmam.pl/ . Korzystałam z ćwiczeń z nią już po urodzeniu Żelka gdy chodziłam na jej zajęcia z wózkami w parku. Tym razem na pewno też będę z nich korzystać. Aktualnie chodzę do niej na zajęcia dla kobiet w ciąży i zaraz po. Są to ogólnorozwojowe ćwiczenia, skupiające się na tych częściach ciała, które możemy w ciąży spokojnie wzmacniać. Do tego dostajemy masę interesujących informacji dotyczących powrotu do aktywności zaraz po porodzie 🙂 Następne w kolejce są zajęcia fitnessu z maluszkiem, z których spróbuję skorzystać o ile maluszek na to pozwoli 😛 Najpierw jednak skorzystam z pomocy Ewy w ustaleniu jak się ma mój mięsień prosty brzucha po ciąży. Nie zrobiłam tego po pierwszym porodzie i do teraz nie wiem czy było coś nie tak i można było temu zaradzić czy nie. Teraz jednak nie popełnię tego błędu drugi raz 😉

Biegam tak jak w pierwszej ciąży. Staram się nie przekraczać tętna ze strefy tlenowej. U mnie to ok. 150ud/min. Zazwyczaj jest to ok. 1h-1,5h biegu do daje jakieś max. 10-11km. Na więcej nie mam siły 😉 Myślę, że powodem jest nie tylko ciąża, ale też słabsza kondycja. Początek roku nie był mocno aktywny w moim wykonaniu, a teraz już objętości nie zbuduję, więc muszę korzystać z tego co mam 😉

Najważniejsze jednak to to, że odpowiada mi to co robię i daje mi to przyjemność. Dlatego też powtarzam to każdemu kto pyta: jeśli tylko zdrowie pozwala to sport w ciąży jest naprawdę możliwy. Trzeba tylko chcieć. I pamiętać, że korzysta na tym zarówno mama jak i maluszek 😀

Podsumowanie miesiąca – marzec

Marzec zastał mnie pod znakiem rekonwalescencji. Pobyt w szpitalu się skończył i nie pozostało mi nic innego jak dochodzić do siebie w zaciszu domowym. Na początku nie było mowy o żadnej aktywności fizycznej. Samo wejście do domu na czwarte piętro (bez windy) wymagało ode mnie nie lada wysiłku. Nie było mowy abym nosiła jakiekolwiek zakupy czy inne ciężary. Był to ciężki okres dla osoby aktywnej i lubiącej być aktywną. Musiałam uzbroić się w cierpliwość 😉

Powoli, powoli, krok po kroku było coraz lepiej. Nabierałam sił, starałam się zamienić moje siedzenie w domu na gotowanie aby chociaż w taki sposób podbudować moje zdrowie. Dzięki tym wszystkim zabiegom już w połowie miesiąc postawiłam pierwsze kroki na zajęciach fitness dla przyszłych mam u Ewy Grajewskiej z Buggygym Wrocław. Fakt, że nie jest źle z moją kondycją na ćwiczeniach, zachęcił mnie do potruchtania choć troszkę 😉 Cóż miłość do biegania jest bardzo silna i miałam nadzieję, że nie będę musiała z nią walczyć tylko się jej poddać 😉 Uff okazało się, że i w tym aspekcie nie jest tragicznie. Nie jestem demonem szybkości, ale nie padam bez tchu po kilku kilometrach 😛

I tak powoli, powoli dzięki fitnessowi na zmianę z bieganiem wróciłam do życia sportowego. Nie ma tu może zawrotnych szybkości czy dużych dystansów. Nie to jest jednak teraz dla mnie najważniejsze. Skupiam się tylko i wyłącznie na zdrowiu swoim i maluszka, i cieszę się, że dzięki aktywności fizycznej mogę nam to zapewnić.

A tak wygląda miesiąc w liczbach.

Druga ciąża na sportowo

Wiedziałam już, że sport w ciąży to nie problem. Z tego tez powodu nie planowałam przerwy na 1-szy trymestr jeśli wszystko będzie dobrze. Dopóki nie wiedziałam, że jestem w ciąży było super! Wszystko dzięki lekom na alergię 😉 Niestety jak już byłam świadoma swojego stanu, musiałam je odstawić i skończyło się szaleństwo :/

Alergia bardzo się nasiliła, katar nie odpuszczał. Każde wyjście do parku czy lasu gdzie zalegały zbutwiałe liście i było dużo wilgoci kończyło się utrudnionym oddychaniem wieczorami. Do tego grzyby i pleśnie w klimatyzowanej pracy również nie ułatwiały życia. To wszystko wyłączyło mnie z biegania. Jedyne co mi pozostało to ćwiczenia w zaciszu domowym. Skorzystałam z zajęć indywidualnych u Ewy Grajewskiej https://www.facebook.com/BuggyGymEwaGrajewskaTreningMAM/?epa=SEARCH_BOX i bardzo chciałam jej rady wdrożyć w domu. Niestety i to nie było mi dane :/ Alergia i ciągły katar tak osłabiły moją odporność, że przyplątała mi się grypa. Nie było by problemu gdyby to była zwykła grypa. Ja jednak złapałam świńską grypę, przez co wylądowałam w szpitalu na całe 7 dni.

Stres i choroba dały mi w kość dlatego też rekonwalescencja wymagała czasu. Musiałam odpuścić na każdej płaszczyźnie, a co najważniejsze uzbroić się w cierpliwość. Nie było to łatwe, bo z zasady nie lubię odpuszczać i ciężko mi naginać wcześniej ustalone założenia. Ale uczę się tego już od ponad 3 lat 😛 i wydaje mi się, że idzie mi to coraz lepiej 😉

Aktualnie jest już nieźle. Powoli wracam do aktywności fizycznej. Natężenie jest minimalne, a jeśli czuję osłabienie od razu odpuszczam. To nie jest czas na bicie rekordów. To jest czas na spokojne obserwowanie jak rośnie we mnie nowe życie i dbanie aby rosło w zdrowej i spokojnej atmosferze.

Zapraszam więc na śledzenie mojej spokojnej, ale zdrowej i aktywnej ciąży 😀

Plany planami a życie życiem :P

Od ponad 3 lat to zdanie to prawie moje moje motto życiowe – lubiane bądź nie, chciane lub niechciane. Ten rok już na samym początku dał mi możliwość jego wykorzystania 🙂

Z celów które sobie założyłam na początku roku, a o których pisałam tu może uda mi się ogarnąć jeden i to ten ostatni zupełnie niebiegowy 😀 Półmaraton zamienił się w 9 miesięczny bieg ultra, opcja zejścia do 58kg zamieniła się w opcję nie przytycia więcej niż 69kg 😛 a trenera Patryka zamieniłam na trenerkę Ewę, która świetnie zajmuje się kobietami w ciąży i po ciąży 😀 Tak to jest jak się wraca do biegania w dwupaku. Mam małe déjà vu. Znowu trzeba zmodyfikować bieganie i rodzaje ćwiczeń. Do tego bardziej skupić się na diecie i nie zaniedbywać żadnego składnika. Wszystko powoli konsultowane i dopytane. Niby drug ciąża na większym luzie, a jednak z większym doświadczeniem i rozwagą.

Stay tuned!!

W nowy rok nowy krok

Gdzie niegdzie słychać jeszcze fajerwerki. Ostatni jeszcze witają nowy rok, ale większość pewnie wdraża w życie najważniejsze postanowienia noworoczne i z torbą sportową kieruje się na siłownię/zajęcia fitness.

Ja w tym roku powielam założenia zeszłoroczne i idę na żywioł. Nie planuję, nie zakładam, nie obstawiam. Wiem, że to mi nie służy 😉 Lekkie podejście do życia jest mi ostatnio bliższe i pomaga w walce ze ZMORĄ. Ramowy plan jest, ale jest na tyle elastyczny, że mogę go spokojnie modyfikować i nie stresować się odbieganiem od niego:

a) więcej ćwiczeń ogólnorozwojowych, ponieważ ITBS dał o sobie znać a ja nie chcę się z nim na dłużej zaznajamiać 😉

b) powrót do Patyka jako kontynuacja punktu a)

c) próba zejścia do 58kg

d) chętnie przebiegnę jakieś dwa półmaratony. Myślę o H2O i Nocnym. Lubię je i trasy którymi prowadzą

e) ostatni ale równie ważny to powrót do nauki czeskiego. Mój umysł zatęsknił za bodźcem związanym z nauką więc trzeba i ten organ zaspokoić 😀

Tak planuje się mój rok, a to jaki będzie naprawdę zależy od jednego czynnika: Żelisława 😀 😀

 

Bonne année

Podsumowanie roku

Grudzień to taki miesiąc, który prowokuje podsumowania. Na początek suche fakty:

  • całkowity dystans to 1088 km
  • najlepszy miesiąc to sierpień z 140km
  • spalonych kalorii ponad 104000

Rok 2018 był całkiem udany. Zdrowotnie o wiele lepiej niż w zeszłym. Żelek złapał odporność i już nie przynosi co i rusz wirusów powalających rodziców 😉 Dzięki temu nie rezygnowałam tak często z zawodów jak w zeszłym roku. Postawiłam jednak więcej na bieganie dla biegania i korzystałam więcej z wózka biegowego. Z jednej strony młody już jest coraz starszy, cięższy, a siedzenie w wózku zaczyna go nudzić. Z drugiej strony, coraz łatwiej mu wytłumaczyć ile to potrwa i zapewnić zajęcie na czas przejażdżki. Dlatego też starałam się jak najbardziej z tego korzystać. Do biegania w parze dorzucałam oczywiście treningi indywidualne dla zdrowia psychicznego 😉 i starałam się nie zaniedbywać treningu funkcjonalnego. To ostatnie idzie w kratkę, ale myślę, że nie jest tak źle. Udało mi się nawet zapisać do trenera personalnego o czym pisałam tu. Dzięki niemu trochę wiedzy teoretycznej oraz ciekawych pomysłów na nowe ćwiczenia wpadło.

Jeśli chodzi o zawody to dwie połówki są zaliczone: H2O i Nocny oczywiście. Zaliczyłam też sporo biegów na 5 i 10km, w tym kilkakrotnie w towarzystwie Żelka. Niby bieganie z wózkiem jest coraz częściej spotykane, ale jednak nadal wywołujemy sensację 😀

Mój talent do gotowania również starałam się z, myślę, powodzeniem rozwijać. Zrobiłam sobie detoks tu. Nie jest to moja bajka i chyba więcej tego nie powtórzę. Cały czas staram się rozwijać moją dietę wegetariańską. Wydaje mi się, że idę w dobrym kierunku choć potknięcia są czasem większe, czasem mniejsze.

I co chyba najważniejsze to moja ZMORA w tym roku prawie wcale się nie odzywała. Mogę powiedzieć, że 90% czasu JEJ nie było 😀

Daje mi to wszystko nadzieję, na jeszcze lepszy, nadchodzący 2019 rok.

Maska antysmogowa a bieganie

Pod koniec zeszłego sezonu grzewczego postanowiłam, że w nowym zaopatrzę się w maskę antysmogową. Uczucie, że mam język w smole po bieganiu nie należał do najprzyjemniejszych i nie chciałam tego więcej doświadczać. Poczytałam, posprawdzałam i stwierdziłam, że wolę zainwestować w maskę jednorazową na cały sezon, niż wymieniać co i rusz filtry. Moim zdaniem maska jednosezonowa jest lepsza, ponieważ nie muszę się zastanawiać czy już filtr jest do wymiany czy jeszcze nie. Problem techniczny przy zakładniu go również odpada. Jeśli chodzi o cenę, to tego typu maski w takich przedziałach cenowych są więc tu jakby nie było nad czym debatować. Zostało mi tylko zmierzyć się i wybrać wzorek 🙂 Padło na nadruk z pandami 🙂 Myślę, że jak już mam w tym biegać po ulicach i wzbudzać powszechne zainteresowanie to ułatwię innym sprawę i będę się jeszcze bardziej rzucała w oczy 😀

Mam już za sobą dwa biegi. Każdy z nich to ok. 10km (plus minus). Wszystkie przy temperaturach w okolicy 0-5 stopni. Jak wrażenia? Generalnie jestem mile zaskoczona. Spodziewałam się, że będę ledwo dychać, że nawet spokojny bieg zamieni się w walkę o oddech. Na szczęście się pomyliłam. Oba biegi wspominam dobrze. Tętno było może ciut wyższe niż gdybym biegła bez maski, ale nie czułam dyskomfortu. Mimo wszystko interwałów czy innych wymagających jednostek treningowych bym w niej nie robiła. W takich sytuacjach stawiam na bieżnię na siłowni.  Owszem samo uczucie maski na twarzy nie jest wspaniałe 😉 Dziwnie mi szczególnie na grzbiecie nosa. W tym miejscu jest blaszka które dopasowuje się do nosa i do niego przylega. Dziwne wrażenie z tego powodu, no ale nikt nie mówił, że będzie idealnie. Największy minus to skraplanie się wewnątrz maski. Mimo posiadania zaworu odprowadzającego wilgoć przy takim wysiłku jest to nieprzyjemne. Wiem jednak, że jest to generalnie problem tego typu masek więc na to chyba nie ma rady :/ Do tego jak ktoś ma katar to on niestety spływa intensywnie i trzeba by co jakiś czas odsuwać maskę aby się wycierać, a to trochę nie ma sensu.

Podsumowując, myślę, że warto zainwestować w tego typu rzecz biorąc pod uwagę co dzieję się za oknem. Jak na razie przyszłość nie zapowiada się z czystym powietrzem więc myślę, że jeśli można choć trochę zminimalizować  skutki uboczne to trzeba z tego skorzystać. Ja kupiłam maskę Cambridge.

Ja polecam ale każdy myślę musi sam do tego dojrzeć 😉

 

 

 

Podsumowanie miesiąca – listopad

Październik zakończył się choróbskiem, a listopad nim zaczął. W sumie chorowałam około miesiąca. Masakra. Nie obyło się bez antybiotyku, z anginą to już nie była zabawa. Na szczęście antybiotyk trafiony i nic nie wróciło 😉 Chciałabym powiedzieć, że w związku z tym wróciłam na szybkie tory biegania, ale tak nie jest. Listopad i grudzień to są miesiące, które cechuje duża liczba nadgodzin w pracy. Najczęściej wracam do domu po 10 godzinach i nie ukrywam, że często padam na pysk. Jasne, że bieganie dodaje sił i pobudza organizm wbrew pozorom, ale jednak stawiam na pierwszym miejscu spędzenie tych resztek dnia z Żelkiem i K. a dopiero później zastanawiam się czy: pobiegać, poćwiczyć, zrobić obiad czy paść na kanapę 😉 Staram się każdego dnia coś z tego zrobić, ale nie zawsze się udaje 😉

Ten miesiąc to jedynie 52km przebiegnięte w tym kolejne zawody z cyklu City Trail w tandemie wózkowym 😉 Do tego trochę pospacerowaliśmy z młodym, choć po przedszkolu on ledwo żywy, a i pogoda do długich wpraw aż tak bardzo nie zachęca. Mało ćwiczyłam bo niestety gonię w piętkę, ale jestem na dobrej drodze 😉 (jak zawsze 😀 ).

Przede mną teraz baaardzo gorący okres pracowo-świąteczny, ale przerwa bożonarodzeniowa zapowiada się dobrze, czyt. urlop na polskim biegunie zimna. Będzie więc bieganko w mrozie 😀

 

Podsumowanie miesiąca – październik

Słabiutki miesiąc za mną. I pod względem biegowym, i blogowym :/ Jedyne 26km biegu. Zero wpisów przez cały miesiąc. Na szczęście mogę do tego dorzucić sporo ćwiczeń wzmacniających. Niestety zostałam powalona przez chorobę. Kaszel i zatoki nie pozwalają na głębsze oddychanie więc musiałam dać sobie chwilę na dojście do siebie. Jest to też znak, że się zmieniłam. Kiedyś mimo wszystko bym poszła biegać, a teraz uczę się odpuszczać. Tak więc siedzę w domu, gotuję, oglądam seriale i czytam. I mam nadzieję, że szybko wrócę do aktywności 😉